கூடு

கூட்டில் நம்பிக்கையில்லாத போதும்
அழகிய பொருட்கள் சேர
மரத்தின் மீது
கூடோன்று அமைத்தேன்

வானமே எல்லையாக இருந்த போதும்
கூட்டிற்குள் அமர
அதன் பாதுகாப்பில்
புது சுகமொன்றும் கண்டேன்

கூடு போதும்
அந்த சுகம் சாஸ்வதம் என்று
சிறகிருந்தும் பறக்காமல் அடைந்தேன்

பெரும் புயலிலும், பெரும் மழையிலும்
உதிரும் இலைகளும் கிளைகளும்
கிலியை தந்து கூட்டை விட்டு
நெடுந்தூரம் பறந்திட எத்தனித்தாலும்

கூடு தந்த சுகமும் பாதுகாப்பும்
மீண்டும் கூட்டுக்கு
திரும்பும் வழியில் தான்
சிறகை திருப்பின..

புதிதாக துளிர்த்த
இலைகளும் கிளைகளும்
நம்பிக்கையை தர
லேசாக கலைந்த கூட்டை
செப்பனிட்டு
மீண்டும் கூட்டுக்குள் சுகமாய்
முடங்கி கிலிகள் மறந்தேன்.

கோடாலி கொண்டு
வேரை சாய்த்த பின் தான்
கூடு இளைப்பாறலே அன்றி
என்றும் நிரந்ததரமில்லை
பறத்தலே சுகம் என புரிகிறது..

பெண்மை

மழலையில் கரைந்து போகும் குழந்தை உள்ளம் உண்டு
வலிகளை மறந்து சிரிக்கும் வழியும் தெரியும்
காதலில் குழைந்திடும் இதயம் உண்டு
காமத்தில் உடல் அனிச்சையாய் இயங்க
வேடிக்கை பார்க்கும் வெற்று மனமும் உண்டு

பொறாமையில் புழுங்கி வெந்திடும் நெஞ்சம் உண்டு
சிறுமை கண்டு பொங்கிடும் ஆற்றல் உண்டு
அகங்காரத்தில் ஆர்பரிக்கும் கர்வமும் உண்டு
துரோகத்தில் கொதித்து துரோகியை
துவம்சம் செய்திடும் வீரமும் உண்டு

உடைந்து போன உள்ளத்தை ஆறுதல்படுத்தும்
கருணை உண்டு.
கோவத்தில் எரிமலையாய் குமுறிடும்
குணமும் உண்டு
கோபப்பட்ட வேகத்த்தில் குளிர்ந்து போகும்
நேசமும் உண்டு.
அறிவை சிலாகிக்கும் விவேகமும் உண்டு

எல்லாம் இருந்தும் அன்பின் முன
நிராயுதபாணியாக நிற்கும் பெண்மையை
என்ன செய்யவென தெரியவில்லை...

விசித்திரம்

அழகான குடும்பம் 
அன்பான குழந்தைகள்
பொறுப்பான கணவர்
மரியாதைக்குரிய உறவுகள்
அக்கறை காட்டும் நண்பர்கள்
இத்தனை இருந்தும் சமயங்களில் 
பெருநகர வீதியில் தனித்து விடப்பட்ட 
அனாதைக் குழந்தை போல அழுது தீர்க்கிறது மனசு....

மனித மனம்

குற்றுயிராய் விழ நேர்ந்தால்
ஓடி வந்து தாங்கிடுவேன்

அன்பை களிம்பாக்கி
ரணம் எல்லாம் ஆறிட
செய்திடுவேன்

அணைத்து ஆறுதல்படுத்தி
என்னுயிர் தந்துனை
உயிர்பிப்பேன்

காயப்படுத்தியது
நானாக இல்லையென்றால்

கணக்குகள்

உன் பொண்ணு ஊரில் இருந்து வந்திருக்கா
இந்தா கீரையும் நாட்டு கத்திரிக்காயும்
எப்போ ஊருக்கு போகும் சொல்லு
சுண்டைக்காய் வத்தலும் மணத்தக்காளி வத்தலும்
கொண்டு வந்து தரேன்

தினமும் முடுக்கத்தான் வேண்டாம்
வாரம் இரண்டு முறை கொடு போதும்
நாளை மணத்தக்காளி கீரையும் வெள்ளரி பிஞ்சும்
எடுத்து வாரேன் 
என வாழைபூவும் வாழை தண்டும் அள்ளி
அம்மாவிடம் கொடுத்து செல்லும்
நம்மை அறியாமலே
பாசம் காட்டும் காய்காரம்மாவிடம்
ஐம்பது ரூபாய் நீட்ட

எதுக்கு என்று கேட்க
வற்றல் கொண்டு வந்து தருகிறேன்
என்று சொன்னீர்களே
என சொன்னவுடன்
வயலில் விளைந்து கிடக்கு
பறித்து காய வைத்து கொண்டு
வந்து கொடுக்க காசா

கிராமத்தில் இருந்து ஊருக்கு எடுத்து சென்று
விற்பதற்கு முன் தலை சுமை இறக்கி வைக்க
விற்காத காய் பழத்தை உங்க வீட்டில் வைத்து விட்டு
வெறுங்கை வீசி ஊருக்கு செல்கிறேன் ..
மாலை வந்தால் இருப்பதை கொடுத்து
சாப்பிட்டு போக சொல்லும்
அய்யாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் இன்னி வரை கூலி
கொடுத்ததில்லை தாயி
எல்லா கணக்கும் இந்த தாளில் வராது
அதை பத்திரமா நீயே வச்சுக்கோ
என்று சொல்லி சென்றவரின்
கணக்குகள் புரிய தான் இல்லை .....

காதல் எனபது என்ன

காதல் என்றால் என்ன என்று
எல்லாரிடமும் கேட்டேன்

பார்த்து கொண்டே இருப்பது
என்றனர் ஒரு சாரர்

பேசி கொண்டே இருப்பது
என்றனர் ஒரு சாரர்

அவன் இல்லாத வாழ்க்கை 
வெறுமை என்றனர் ஒரு சாரர்

அவனு க்காக என்னையே தருவேன்
என்றனர் ஒரு சாரர்

உணர்ச்சிவசப்பட்ட இன்னும் சிலரோ
அவனின்றி நான் இல்லை என்றனர்

நானும் காதல் கடவுள் போல
விளங்க முடியா விஷயம் என்று
கடந்து விட எத்தனிக்க

அவன் மௌனமாக புன்னகைத்து
இழுத்து அணைத்து முத்தமிட்டு

உன்னை என்னிலிருந்தும் என்னை உன்னிலிருந்தும்
பிரித்து பார்க்கவே முடியாத
அறிவு கொண்டு அளக்க முடியா
உணர்வு தான் காதல் என்றான்

ஏமாற்றம்

ஏமாற்றங்களை ஜீரணிக்க பழக்கும்
சுயமரியாதை சுரண்டப்படுவதை வேடிக்கை பார்க்கும்
ஆசைகளை வெறுக்க கற்று கொடுக்கும்
தனிமையை விரட்டுவது போல போக்குக்காட்டி 
பெருந்தனிமையில் தள்ளும் 

அழுகையில் உணர்வுகளை கரைக்க முடியாது
என்பது புரிந்தாலும் 
வெளியேற வழி தெரியாமல் 
விழி பிதுங்கும்
வாழும் போதே சாகும் துணிச்சலை
கொடுக்கும்..

உணவே மருந்து மருந்தே உணவு
என்று நோய்களுக்கு சொல்வதுண்டு
அது போல
காதலே நோய்
காதலே மருந்தாகும்
விந்தையும் காதலில் தான் சாத்தியம்..