மார்க்ஸிம் கார்க்கி - தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சிறுகதைகள்

மார்க்ஸிம் கார்கியின் தேர்ந்தெடுத்த சிறுகதை தொகுப்பு – அகல் வெளியீடு – ரஷ்ய மொழி கதையை தமிழில் மொழிப்பெயர்த்திருப்பவர்கள் பூ. சோமசுந்தரம் & நா. முக்கம்து ஷெரீபு.

பதினான்கு சிறுகதைகள் அடங்கிய இந்த தொகுப்பில், சில கதைகள் குறுநாவல் என்றே சொல்லலாம். பெரும்பாலான கதைகள் செவி வழி கேட்ட கதைகளாகவும், நாடோடிகளின் வாழ்க்கையை பேசும் கதையாகவும் இருக்கிறது. அந்த கால ரஷ்ய பிரபுத்துவ வாழ்க்கையை சில கதைகள் பிரபலித்தாலும், பெரும்பாலான கதைகள் நாடோடிகள் மற்றும் அடிதட்டு மக்களின் உணர்வுகளையும், அவர்களின் வாழ்க்கை முறையையும் பதிவு செய்கிறது.

ஒரு சிறுகதை தொகுப்பை பொறுத்தவரை முதல் கதை வாசகரை ஈர்க்குமாறு அமைந்தால், அந்த மொத்த தொகுப்பும் வாசித்து முடிக்கும் வரை எதிர்பார்ப்புகள் இருக்கும். மார்க்ஸிம் கார்கியின் இந்த தொகுப்பில் முதல் கதை என்று இல்லை அனைத்து கதைகளும் வெவ்வேறு தளத்தில் நின்று சாமானியனின் உள்ளத்து உணர்வுகளையும், அவர்கள் சிக்கல்களையும், அடிமை வாழ்க்கை முறைகளையும் பேசுகிறது.

முதல் கதையான ஜிப்சி என்ற நாடோடி இனத்தவரின் வாழ்க்கை முறையையும், அவர்களில் அழகான பெண் ஒருத்தியின் வீரத்தையும், அவள் காதலனை தேர்ந்தெடுக்கும் விதம், அவள் காதல் அவனை கிறங்கடித்து அவன் அறிவை அழித்து அவள் முன் மண்டியிட வைக்கும் என்று சொல்லி காதலித்தாலும் ஏற்க மறுக்கும் ராத்தா, அவளில்லாமல் வாழ முடியாது அவளை அடைந்தாலும் வீரனாக இருக்க முடியாது என்று அவளை கொன்று, அவள் தந்தையின் கையால் மரித்து போகும் லோய்கோ என்று செவி வழி கதையாக கேட்ட ஜிப்சி கதையை இந்த முதல் கதை பதிவு செய்கிறது. இதில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் ஜிப்சி இனத்தவரின் காதலும், வீரமும் தனித்த ஒரு உணர்வு தளத்தில் வெளிப்பட்டுள்ளது.

இஸெர்கீல் கிழவி கதை பெண் ஒருத்தி தன் வாழ்க்கையை ஒரு நாடோடிக்கு சொல்கிறாள். அவள் வாழ்வில் சந்தித்த காதலன்களை, அவர்களை சர்வ சாதரணமாக சூழலுக்காகவும், தன் சுயநலத்துக்காகவும் கொலை செய்தத ஒருத்தி இறுதியில் ஒருவனிடம் காதல் வயப்பட்டு அவனுக்காக பைத்தியம் போல அலைகிறாள். ஆனால் அவனோ இவள் காதல் மூலம் சிறையில் இருந்து தப்பிவிட்டு பின் இவளை புறக்கணித்து செல்கிறான். இந்த கிழவியின் கதை வாசிக்கும்போது பல்வேறு உணர்வுகள் பெண்ணின் காமம், காதல் சார்ந்து நமக்குள் விதைத்து செல்கிறது. முதலில் கதை கேட்டவன் நம்ப முடியாதது போலவே பல இடங்களில் இப்படியா இப்படியா என்று ஆச்சரியப்படாமல் இருக்க முடியவில்லை.

திருடன் கதை, திருட்டையே பிழைப்பாக வைத்திருக்கும் ஒருவனை வாழ்வில் நேர்மையான, கடவுளின் சட்ட திட்டங்களுக்கு பயந்த ஒருவன் சந்திக்கிறான். திருடனுடைய தொழிலில் உதவி செய்கின்ற வேலை என்று தெரியாமலே திருட்டு வேலைக்கு ஒத்து கொள்கிறான். ஒரு நாள் இரவு திருட்டில் உயிரை பணயம் வைத்து சாகசம் செய்து திருடன் திருடி வர அவனுக்கு துடுப்பு வலிக்கும் வேலைக்காக ஒரு குறிப்பிட்ட தொகை சம்பளம் பேசி திருடனுடன் செல்கிறான் . அவன் திருடும் போது இவனுக்கு தன்னை திருடன் தனது தொழிலுக்கு பயன்படுத்தி கொண்டுள்ளான் என்பது தெரிகிறது. தன் புனிதம் கெட்டுவிட்டதாக அழுது புலம்பும் இவன் பின்பு திருடிய பொருளை விற்றுகிடைக்கும் பணத்தின் மீது ஆசைப்பட்டு திருடனையே கொலை செய்ய முயற்சிக்கிறான். அதிர்ந்து போகும் திருடனின் அக உணர்வும், கடவுளின் பெயரால் ஒழுக்க விதிகளை பின்பற்றும் ஒருவனின் அக உணர்வும் அவர்களுக்குள் இருக்கும் முரணை விவரித்திருக்கும் பாங்கும்,  அந்த திருட்டை அப்போதைய பயணத்தை சாகசத்தை விவரித்திருக்கும் இடம் எல்லாம் வாசகர்களை கதையில் கட்டி போடுகிறது.

சலிப்பை போக்க கதை, ஒரு கிராமத்தில் ரயில் நிலையத்தையும் அதில் பணி புரிபவர்களையும் பற்றி பேசுகிற கதை. ஒரு ரயில் வந்து போகும் போது சில நேர பரபரப்பு மட்டுமே அந்த ஊர் மக்களின் பொழுதுபோக்கு வேறு பொழுது போக வழியில்லாத அந்த கிராமத்தில் ரயில் நிலைய தலைவரின் வீட்டில் பணி செய்யும் அழகற்ற பெண். அம்மை தழும்புகளும், சீரற்ற அங்க அமைப்புகளும் கலந்து அருவெறுப்பான தோற்றத்தின் காரணமாகவே திருமணம் நடக்காமல் இருக்க சமையல்காரியாக அந்த நிலைய தலைவரின் மனைவிக்கு குழந்தைகளை கவனித்து கொள்ளும் சேடியாக வேலை செய்கிறாள் அந்த அழகற்ற பெண் அரினா.

அவளை அந்த ரயில்வே நிலையத்தில் பணி புரியும் இன்னொரு ஊழியனான கமோஸான் கவனிக்கிறான். அவளிடம் தன் சொந்த வேலைகளை ஏவுகிறான். அவளும் ஒரு வித அடிமை போல அதையெல்லாம் செய்கிறாள். ஒரு நாள் பேச்சு வாக்கில் அவள் தனியானவள், அவளின் உருவம் காரணமாக யாரும் நெருங்கவில்லை என்பதெல்லாம் கமோசானுக்கு தெரிய வருகிறது. தன் வீட்டுக்கு இரவு பத்து மணிக்கு யாருக்கும் தெரியாமல் வருமாறு அவளை அழைக்கிறான், அவளிடம் கடனாக பெற்ற பணத்தை அப்போது தருவதாக கூறுகிறான். அவளும் செல்கிறாள். விடிந்து தான் திரும்புகிறாள்.

கமோசான் அதன் பின் அவளை அழைக்கவில்லை, அவளிடம் கடனாக பெற்ற பணத்தையும் கொடுக்கவில்லை. தானாகவே அவள் அவனை தேடி போனாள். அவளிடம் இந்த உறவை ரகசியமாக வைத்து கொள்ள வேண்டும் என உத்தரவிடுகிறான். அவள் மூலம் வேறு என்னென்ன வேலைகள் எல்லாம் பெற்று கொள்ள முடியுமோ அத்தனையும் பெற்று கொள்கிறான். அவள் கிட்டத்தட்ட அடிமை போல அவன் இட்ட வேலைகளை செய்தாள். அவன் அவளுக்கு ஏதோ பிச்சை இடுவது போல அவள் அவலட்சணத்தை குத்தி காட்டுவான். அவள் சில நாட்கள் போகாமல் இருந்தால் இன்று வா என்று யாருக்கும் தெரியாமல் முணுமுணுத்துவிட்டு செல்வான். அவளும் உடனே கட்டளைக்கு கீழ்படிந்து செல்வாள்.

இவர்களின் உறவு அங்கு பணி புரியும் ஊழியன் மூலம் தெரியவர ஒரு நாள் அரினா கமோசான் அறைக்குள் இருக்கும்போது பூட்டிவிடுகிறான். அப்படி மாட்டிக்கொண்ட அன்று இரவு கமோசான் திட்டி தீர்க்கிறான் அரினாவை. தன் மானமே போய்விட்டதாக குமைகிறான். மறுநாள் காலை கதவை திறக்கும் ரயில் நிலைய அதிகாரி, ஊழியர்கள்,அனைவருக்கும் தங்கள் சலிப்பை மறக்க ஒரு விஷயம் கிடைத்த சந்தோசத்தில் இருவரையும் கிண்டலும், கேலியும் செய்கிறார்கள். ஏற்கனவே கமோசானின் வார்த்தையாலும் அவமானத்தாலும் சுருண்டிருந்த அரினா ஊர் மக்களின் கிண்டல் கேலியால் மேலும் மனதுக்குள் உடைந்து போய் தற்கொலை செய்து கொள்வதாக கதை முடிகிறது. 

இந்த கதை என்னை மிகவும் உலுக்கியது.  இதில் பகிரப்பட்டிருக்கும் ஆண் மனதின் ஆதிக்க உணர்வு, ஆதரவற்ற அழகற்ற பெண்ணை உபயோகப்படுத்தி கொள்ளும் ஆண் அவளையே பாவத்துக்கு காரணமானவள் என்று ஏசுமிடம், அழகற்ற தன் உடல் மீதும் ஒருவனுக்கு ஈர்ப்பு ஏற்படுவதை பெரிய அங்கீகாரமாக எடுத்துக்கொள்ளும் பெண் அவன் அடிமையாக மாறும் விதம் அவளின் உணர்வு போராட்டம் ,  பொதுபுத்தி அனைத்தையும் இந்த கதை பேசுகிறது.

நான் சில  கதைகளை மட்டுமே பகிர்ந்தேன் . மார்க்ஸிம் கார்க்கியின் எழுத்துகளின் ஆழம் , அகச்சிக்கல்கள்ளை நுணுக்கமாக பதிவு செய்திருக்கும் விதத்தில் நிறைய இடங்களில் நம் அகத்தை ஒப்பு நோக்கி கொள்ள முடிகிறது. இவரின் எழுத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு இவரின் தாய் புத்தகத்தை வாங்கியுள்ளேன். மார்க்ஸிம் கார்க்கி கண்டிப்பாக தவற விட கூடாத எழுத்தாளர்.

சிதைவுகள் - சினுவ அச்சிபி

சிதைவுகள் – சினுவ அச்சிபி “Things fall apart “ என்ற ஆங்கில நாவலின் தமிழாக்கம். வின்செண்ட் மொழிப்பெயர்த்திருக்கிறார். எதிர் வெளியீடு. முதன் முதலில் ஆப்ரிக்க இனத்தின் கலாச்சார, பண்பாட்டு கூறுகளை ஆப்ரிக்கர் ஒருவர் பதிவு செய்திருக்கிறார் ஆங்கிலத்தில்.. இந்த நாவலை வகைமைப்படுத்துவது சற்று சிரமம். ஏனென்றால் இலக்கியம் வரையறுக்கும் வரையரைகளுக்கு அப்பால் ஆப்ரிக்க இனத்தவரின் வாழ்விடத்துக்கு நம்மை கூட்டி செல்லும் ஆசிரியர். அவர்களுடனேயே இருத்தி விடுகிறார்.

உலகெங்கும் மிக வேகமாக பரவிய கிருஸ்துவ மதமும், இஸ்லாமிய மதமும், பழங்குடியினரின் ஆன்மாவை திருகி போட்டு விட்டது என்று தான் சொல்லவேண்டும். ஏனைய மதங்கள் மிக எளிதாக ஊடுருவ காரணமாக அமைவது அம்மக்களிடம் இருந்த சில மூடநம்பிக்கைகளும், காட்டு மிராண்டிதனங்களும் தான் என்று தேற்றிக்கொண்டாலும், அவர்களின் காட்டு மிராண்டித்தனத்துக்கு கொஞ்சமும் குறைச்சலில்லாமல் நிகழ்த்துகிறது கிருஸ்துவின் பெயரை சொல்லி உள்ளே நுழையும் கிருஸ்துவ மதம்.

ஆப்ரிக்க பழங்குடி மக்களின் ஒருவனான ஓக்கோங்கோ என்ற மல்யுத்த வீரனின் இளமை பருவத்திலிருந்து அவன் இறப்பு வரை நடக்கும் சம்பவங்கள். அவனை சுற்றி உள்ள மனிதர்கள், அவர்களின் சமூக பழக்க வழக்கங்கள், அவர்களின் குடும்ப அமைப்பு, அவர்கள் வழிபடும் தெய்வங்கள், அசைக்க முடியாத நம்பிக்கைகள், கட்டுபாடுகள், என்று ஆசிரியர் நம்மை நைஜீரிய பழங்குடியினருடன் வசிக்க வைக்கிறார் நாவலில்.
வீரமே தங்கள் இனக்குழுவின் முக்கியமாக கருதப்படுவதுடன் அதற்காக போராடுபவர்களுக்கு கிடைக்கும் பட்டங்கள் தான் அந்த சமூகத்தில் உயர்ந்த அந்தஸ்தாக கருதப்படுகிறது.

ஓக்காங்கோவின் தந்தை உனேக்கா மிக மென்மையான மனதுடையவராக இருக்கிறார். மகனின் பார்வையில் சோம்பேறி. வெறுமனே புல்லாங்குழல் வாசித்து சமூகத்தில் பட்டங்கள் எதுவும் வாங்காமல், கடனாளியாக இறந்து போகிறார். தன் தந்தை போல தான் இருக்க கூடாது என்பது மட்டுமே சிறுவயதிலிருந்து ஓக்காங்கோவின் லட்சியமாக இருக்கிறது. கரடுமுரடாக தான் வளர்கிறார் .வீரத்தால் பட்டங்ககள் வாங்குகிறார். கடினமாக உழைக்கிறார். அந்த இபோ கிராமத்திலும், அவர்கள் சமூகத்திலும் உயர்ந்த அந்தஸ்துக்கு நகர்கிறார். மூன்று பெண்களை திருமணம் செய்து கொள்கிறார். ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி குடிசைகள் தனக்கென் ஆபி என்று வாழ்க்கையில் கடின உழைப்பால் முன்னேறுகிறார்.

இவரின் வாழ்க்கை முறையை விவரிக்கும்போது அம்மலை வாழ் மக்களின் வாழ்க்கை முறை, பெண்களின் நிலை, அவர்கள் உரிமைகள்,  வைத்திய முறை, பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை பின்பற்றப்படும் சடங்குகள , போர்கள், பஞ்சாயத்துகள் அனைத்தும் எளிய முறையில் விவரித்து விடுகிறார் ஆசிரியர். ஆசிரியரின் எழுத்து நடையால் நாமும் அந்த ஊர் மக்களுடன் நம்மை பிணைத்து கொள்வது எளிதாகிறது. என்னை மிகவும் ஈர்த்தது, அவர்களின் குட்டி குட்டி நாடோடிக்கதைகள், அதில் ஒன்று கொசு ஏன் காதருகே ரீங்காரமிடுகிறது .

ஓக்காங்கோவின் வாழ்க்கை மிக அழகாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது ஒரு இறப்பு வீட்டில் அவன் தெரியாமல் செய்துவிடும் ஒரு தவறுக்காக மிகுந்த கடுமையான தண்டனைக்குள்ளாகிறான். ஏழு வருடங்கள் அந்த ஊரை விட்டு ஒதுங்கி இருக்க வேண்டும். தனது தாய்மாமன் கிராமத்துக்கு தனது குடும்பத்துடன் குடிபெயருகிறான். இந்த சமூகத்தில் பெண்ணுக்கான இடத்தை ஆசிரியர் மிக அழகாக இந்த இடத்தில் பதிவு செய்கிறார் ஓக்காங்கோவின் தாய் மாமன் மூலம். ஒரு பெண் இறந்துவிட்டாள் அவர்கள் சமூகத்தில் ஏன் பெண்ணை அவளது பிறந்த வீட்டில் புதைக்கிறார்கள் என்பதற்கு கொடுக்கும் விளக்கம்,  அம்மக்களின் வாழ்க்கை முறையில் ஒரு மரியாதையை ஏற்ப்டுத்தியது. 

அந்த ஏழு வருடத்திற்குள் கிருஸ்துவ மதம் அவனது இபொ கிராமத்துக்குள் எப்படி நுழைந்து பரவுகிறது என்பது மீதி கதை. வெள்ளையர்கள் கொண்டு வந்த சைக்கிளை இரும்புக்குதிரை என்று அந்த ஊர் மக்கள் பெயரிடுவது, அது போல அவர்களை என்ன காரணத்துக்காக ஊருக்குள் அனுமதிக்கிறார்கள் அனைத்திற்கு நாவல் வாசிக்கும்போது தெளிவு கிடைக்கும்.

ஒக்கோங்கொவின் மூத்த மகன் தங்களது மதத்தில் இருக்கும் காட்டுமிராண்டித்தனமான நம்பிக்கைகளாலும், பழக்க வழக்கத்தாலும், மென்மையான மனம் சொல்ல முடியாத துயரத்தில் இருக்க அப்போது கிருஸ்துவ மதத்தினரால் செய்யப்படும் ப்ரார்த்தனையில் நெக்குருகி தன்னை அந்த மதத்தோடு இணைத்து கொள்கிறான். கிருஸ்துவர்களையோ தனது மக்களையோ எவரையும் குறை சொல்லவில்லை, எதையும் நியாயப்படுத்த முயற்சிக்கவில்லை. இது தான் நடந்தது என்று ஒரு பார்வையாளனாக அனைத்தையும் நேர்மையாக பதிவு செய்கிறார்.

கிருஸ்துவ மதம் கல்வி, மருத்துவம் என்று ஈர்த்தது, மிக கடுமையான தண்டனைகள் மூலம் அந்த கிராமத்திலிருந்து ஒதுக்கப்பட்டவர்களை அரவணைத்து கொண்டு தான் உள்ளே நுழைகிறது. பின்னர் படிப்படியாக அந்த மக்களின் கலாச்சாரத்தை காட்டுமிராண்டித்தனம் என்று சொல்லி கொண்டு மிக நேர்த்தியாக ஒரு நியாயம் கற்பித்து கொண்டு அம்மக்களை முற்றிலும் சிதைத்ததை தான் “சிதைவுகள்:” நாவலில் பதிவு செய்திருக்கிறார் ஆசிரியர்.

ஏதோ ஆயிரம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த மக்களின் வரலாறல்ல . இந்த பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் நிகழ்ந்த கதை தான். நான் நாவலை ஒரே மூச்சில் படித்தேன். எடுத்த புத்தகத்தை கீழே வைக்கவே முடியவில்லை. விரிவாக எழுதவில்லை. ஆனால் கிருஸ்துவ மதம் பரவும் முறை மிக நுணுக்கமாக வாசிப்பவர் உள்வாங்கும் போதும் நம் நாட்டில் நடக்கும் மதமாற்றம் உள்ளிட்ட பல நிகழ்வுகள் குறித்து நமக்கு புரியாத ஒரு கோணம் புலப்படும்.

என்னை மரணத்தின் வருகை என்கிறார்கள் - வா.மு.கோமு

என்னை மரணத்தின் வருகை என்கிறார்கள். வா.மு.கோமுவின் சிறுகதை தொகுப்பு. எதிர் வெளியீடு. இவரின் ”இரண்டாம் டேபிளுக்கு காரப்பொறி” நான் வாசித்த முதல் படைப்பு. அந்த கதை களமும், கதை மாந்தர்களும், அவர்களின் வட்டார வழக்கும், ஏதார்த்தமான நடையும் ஈர்க்க “கூப்பிடுவது எமனாக இருக்கலாம்” என்ற நாவல் வாங்கினேன். ஆனால் ஏனோ அந்த படைப்பை முழுதாக வாசிக்க முடியவில்லை. ஓவர்டோஸ் பாலியல் கதைகளமாக தோன்ற பாதியிலேயே நிறுத்திவிட்டேன். இந்த புத்தகவிழாவில் இரு மனதாக தான் இந்த சிறுகதை தொகுப்பை எடுத்தேன். ஆனால் இந்த சிறுகதை தொகுப்பில் தொகுக்கப்பட்டுள்ள கதைகளில் ஒன்றை தவிர மற்ற எல்லாமே பெரிதும் ஈர்த்தன.

முதலில் ஆசிரியருக்கு வரும் சரளமான பகடி நடை, அதற்கு ஸ்ருதி சேர்க்கின்ற வட்டார வழக்கு, இந்த வட்டார வழக்கு எந்த இடத்திலும் கதையோட்டத்தில் இருந்து துருத்தி தனித்து தெரியாமல் கதையோடு இயைந்து வருவது தான் எழுத்தாளரின் ப்ளஸ். கதையின் மாந்தர்கள் அன்றாடம் நம் வாழ்வில் எதிர்படும் எளிமையான மனிதர்கள். அந்த எளிமையான மனிதர்களின் வாழ்வின் யதார்த்தங்கள், அவர்களின் வலிகள், சந்தோஷங்கள், சிக்கல்கள் அனைத்தும் வாசகர்களை பயமுறத்தாத நடையில் எழுதப்பட்டிருப்பது கூடுதல் சிறப்பு.

மொத்தம் 13 சிறுகதைகள், ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு வகை ”சொல்வதெல்லாம் மடமை”  கதை படிப்பவர்கள் கண்ணில் நீர் வர சிரிப்பது உறுதி. சொல்வதெல்லாம் உண்மை நிகழ்ச்சியை மரண கலாய் கலாய்த்திருக்கிறார் ஆசிரியர்.  ”ஸ்னேக சம்மந்தம்” கதை வெகு ஹாஸ்யமாக தொடங்கி இறுதியில் மனதை கனக்க செய்கிறது. ”ஆனந்தி வீட்டு தேனீர்” கதையின் ஆனந்தியை திருமணத்துக்கு  முன் தன் ஆதர்சன தீர்க்கதரிசியாக நினைக்கும் அவள் நண்பன், அவளின் திருமணம் முடிந்து அவளை விசாரிக்க போகும் போது நண்பனுக்கு நேரும் அனுபவத்தை, அவனின் ஆதர்ச் நாயகியின் நிலையை பேசுகிறது.

சூரம்பட்டியில் ஒரு இரவு கதை, தொழுவம் புகுந்த ஆடுகள் இரண்டு கதைகளும் எதிர்பாராமல் வாழ்வில் நடக்கும் சுவையான திருப்பங்கள், சிலருக்கு சுகமாகவும், சிலருக்கு துயரமாகவும் முடிவதை பேசுகிறது.

இரு மனம் விலகுது கதையின் யதார்த்த அதே சமய சோக முடிவை பகடியாக முடித்திருக்கும் விதமும், அந்த கதையில் காதலை வெகு இயல்பாக, ஹாஸ்யமாக சொல்லி கொண்டு சென்ற விதம் பிடித்தது. புத்தகத்தின் தலைப்பான “என்னை மரணத்தின் வருகை என்கிறார்கள்” சிறுகதை க்ளாஸ் வகை. பெறாத பிள்ளைக்கு தகப்பனாக மாறும் ஒரு யாழ் போராளியின் கதை. ”நான் ஒருத்தரை மனசுல நெனச்சுட்டேன்” கதை சினிமாத்தனமான முடிவு.

எனக்கு அதிகம் தெரியாத, நான் அதிகம் பழகாத ஒரு பகுதி மக்களுடன் மிக சரளமாக நெருங்கி பழகிய உணர்வை ஆசிரியரின் எழுத்தில் உணர முடிகிறது. கதை மாந்தர்களின் குறைகளை கூட பெரிதுபடுத்த தோன்றாத வகையில் ஹாஸ்ய நடை, கதை மாந்தர்களின் பெயர்கள் பெரிதும் ஈர்க்கின்றன. மிக பொருத்தமாக கதாபாத்திரத்தோடு பொருந்தி போகிறார்கள் அம்சவேணியில் ஆரம்பித்து ஆனந்தி வரை. வா.மு.கோமு வாசிக்காதவர்கள் இந்த சிறுகதை தொகுப்பில் இருந்து ஆரம்பிக்கலாம். மனிதர் எளிமை, பகடி எள்ளலால் அனாயசமாக ஈர்க்கிறார்.

சாமத்தில் முனகும் கதவு

சாமத்தில் முனகும் கதவு” கே.ஜே.அசோக்குமாரின் சிறுகதை தொகுப்பு. இந்த ஆண்டு வாசகசாலை வாசகர்களால் சிறந்த சிறுகதை தொகுப்பாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. டிஸ்கவரி புக் பேலஸ் வெளியீடு. இவரின் கதையை முதன் முதலாக இப்போது தான் வாசிக்கிறேன்.

இந்த தொகுப்பில் பதினெட்டு கதைகள் இடம்பெற்றிருக்கின்றன. பெரும்பாலான கதைகள் வாழ்வியல் துயரங்களை சொல்கிறது என்றாலும் அந்த துயரங்களை பதிவு செய்திருக்கும் மொழியில் ஆசிரியரின் கதைகள் ஒவ்வொன்றும் ஆழ்மனதில் அடுத்தடுத்து உணர்வலைகளை எழுப்பி சில நிமிடம் ஸ்தம்பிக்க செய்கிறது.

சிறுவனின் பார்வையில் சொல்லும் ”கைக்கு எட்டிய வானம்” கதையிலும், ”ட்ரேடு” கதையிலும் சிறுவர்களின் உலகத்துக்குள் நுழைந்து சொல்லி செல்லும் இடத்திலும் பேண்டஸியும், குழந்தைகளின் பயமும், குழந்தைகள் பெற்றோர்களால் படும் மனக்கஷ்டங்களும், அதிலிருந்து வெளியே வர அவர்கள் கையாளும் உபாயத்தை முதல் கதையிலும், குடும்பத்தார் மீது ஏதோ ஒரு கணத்தில் துளிர்விடும் வெறுப்பு ஆலகால விஷமாக உள்ளேயே தங்கி விடுவதை ட்ரேடு கதையிலும் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

”வெளவால்கள் உலவும் வீடு”, “அப்ரஞ்ஜி” இரண்டு கதையின் மாந்தர்களை போன்ற மனிதர்களை நான் தரிசித்திருக்கிறேன். மனித மனத்தின் சிக்கு பிடித்த மனதை துல்லியமாக பதிவு செய்திருப்பார் இதில் ஆசிரியர். குடித்தே தன்னை அழித்துக்கொள்ளும் ஒரு அண்ணன், அவன் மீது அலாதி பிரியம் வைத்திருக்கும் அவன் தம்பி அண்ணனின் இறுதி நாட்களின் போது அவனை காண வருகிறான். தம்பியின் நினைவிலிருந்து மேலேழும்பும் அண்ணனின் நினைவு, தன்னுடைய சிறுவயதில் எல்லாரையும் கவனித்து கொண்ட அண்ணன், கவனிப்பாரற்று கந்தல் துணியாக கிடப்பதை கண்டு ஆற்றாமையிலும், இயலாமையிலும் மனம் வெதும்புகிறான்.

உள்ளூரிலேயே இருக்கும் சகோதர சகோதரிகள் எட்டி கூட பார்க்காமல் இருப்பது, தம்பியை பார்ப்பதற்காகவே காத்திருந்தது போல அண்ணன் இறந்து விட அவனுக்கு இறுதி சடங்கை செய்கிறான் தம்பி. உயிருடன் இருந்த வரை அந்த வீட்டுப்பக்கம் எட்டிப்பார்க்காத  உடன் பிறந்தவர்கள் அந்த பரம்பரை விட்டுக்காக எட்டி பார்க்கிற போது எரிச்சலைடையும் தம்பி அதிரடியாக முடிவு எடுப்பதுடன் கதை முடிகிறது. இந்த கதை மனிதர்களின் சுயநலத்தை அப்பட்டமாக பதிவு செய்கிறது.

அது போல அப்ரஞ்ஜி கதை தொன்னூறு வயது விதவையின் கதையை பேசுகிறது. இந்த அப்ரஞ்ஜிகளை எண்பது தொன்னூறுகளில் பார்த்திருக்கிறேன். கல்யாண வீடுகளில் வேலை செய்தும், சாதாரண நாட்களில் ஒரு காபிக்காகவும் ஐந்து ரூபாய் காசுக்காகவும், ஒரு மரக்கால் மாவை முறுக்கு சுற்றி கொடுக்கும் அப்ரஞ்சிகள், அப்பளம் இட்டுக்கொடுக்கும் அப்ரஞ்ஜிகள், துளி கூட அவர்கள் உழைப்பை உரிஞ்சுகிறோம் என்ற உணர்வே இல்லாமல் அவர்களிடம் பத்திய லேகியம் இடிக்கும் வேலையிலிருந்து, பூ கட்டி வாங்கி கொள்வது உட்பட ஏகப்பட்ட வேலைகளை வாங்கிக்கொள்வர். நீ இல்லைன்னா ஒரு வேலையும் ஓடல என அங்கலாய்த்து, ஒரு வேலை பாக்கி இல்லாமல் வாங்கி கொண்டு, வீட்டில் மிச்சம் மீது இருக்கிறதை கொடுப்பதையே பெரிய தானமாக கொடுக்கும் மகராசிகள் தான் பெரும்பாலான மனிதர்கள்.

உன்னை போல உண்டா என்று கொண்டாடும் அதே வாய், அவர்கள் ஒரு பத்து ரூபாய் பணத்தை தயங்கி தயங்கி கேட்டால், சொத்தையே கேட்டது போல முணு முணுத்து கடுகடுக்கு மனிதர்களை பார்த்திருப்பதால் அப்ரஞ்ஜி கதை மனதை நெகிழச்செய்தது.

எறும்புடன் ஒரு கதை புனைவு தான் எனும்போதும் வாசிக்கும் வாசகனை  எறும்பின் நியாயத்துக்குள் கொஞ்சம் ஹாஸ்யமாக கடத்த முனைந்திருக்கிறார். அது போல புனைவு வகை எழுத்தை அழுத்தமாக சொல்லி இருக்கும் வருகை கதையும் என்னை ஈர்த்த கதைகள். எறும்பு கதைக்குள் எறும்பை பேச விட்டு மனிதனின் குணத்தை பதிவு செய்திருக்கும் ஆசிரியர் புலி கதையில் சமூகத்தின் குணத்தை பதிவு செய்திருப்பதாக தான் நான் பார்க்கிறேன். வாசிப்பவர்களை பொறுத்து இது வேறுபடலாம் என்று தோன்றுகிறது.

முகங்கள் கதை மிக சுவராஸ்யமான கதை. எனக்கு மனித முகங்களை நினைவு வைத்துக்கொள்வது போல கடினமான விஷயம் ஏதுமில்லை. இதில் ஆசிரியர் ஒவ்வொருவர் முகத்தையும் வகைமை படுத்தி, ஒப்பு நோக்கி நினைவு கொள்ளும் மனிதனை பற்றி பேசுகிறார். இணையம் மூலம் பழைய நட்புகள் புதுப்பிக்கப்பட அப்போது அவர்கள் முகங்களில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்கள் ஆச்சரிய தக்க வகையிலும், சில முகம் அதிர்ச்சி தரும் வகையிலும் இருக்கிறது. இதிலிருந்து மீளாமல் இருக்கும் ஆசிரியரின் நீண்ட நாள் நெருங்கிய நட்பு ஒருவரை பற்றி தகவல் தெரிய அவரை காண கஷ்டப்பட்டு அவர் இருக்கும் இடத்தை தேடி செல்லும் ஆசிரியர் வீட்டுக்கு அருகில் போனதும் நட்பாக இருந்த அந்த பிம்பத்தின் மீது வேறு பிம்பத்தை பொருத்தும் தைரியம் இல்லாமல் திரும்பி விடுவதாக கதை முடியும்.. கொஞ்சம் ஆழமாக இதற்குள் இருக்கும் உளவியலை யோசித்தால் நம்மால் சில மாற்றங்களை ஜீரணிக்கமுடியாத தன்மையை இந்த கதை பிரதிபலிப்பதாக கொள்ளலாம்.

வாசமில்லா மலர் கதை பதிவு செய்யும் பெண்ணின் பொறாமை என்னும்  இருண்ட பக்கத்தை பதிவு செய்கிறது. ஒரு அக்கா, தங்கைகளுக்குள் ஏற்படும் பொறாமையை நுணுக்கமாக பதிவு செய்திருக்கிறார். சில பெண்களிடம் இருக்கும் இந்த குணங்களை, அழகு தரும் கர்வத்தையும், கூட பிறந்தவளை கூட அலட்சியப்படுத்துவதையும், அகங்காரத்தையும் சந்திரகலா என்கிற கேரக்டர் மூலமும், பெண்ணிடம் இருக்கும் இன்னொரு குணமான எதையும் வரும் போக்கில் எதிர்கொள்ளும் பெண்ணின் குணத்தை சூர்யகலா என்ற இரு சகோதரிகள் மூலம் ஆசிரியர் பதிவு செய்திருக்கிறார்.

மாங்காச்சாமி கதையும் வேறோரு தளத்தில் பேசுகிறது. கூட்டுக்குடும்பத்தின் சிதைவுக்கு காரணமாக இருக்கும் மூளை வளர்ச்சியில்லாத குழந்தை. ஆனால் அந்த குழந்தையை வெளியில் வெறுத்தாலும் உள்ளுக்குள் அந்த குழந்தை மீது இருக்கும் பாசம் வெளிப்படும் இடம் ஆச்சரியப்படுத்துவதுடன், மனித மனதின் ஆழத்தை எளிதில் இனம் காண முடியாததை பேசுகிறது.

வாசலில் நின்ற உருவம் கதையில் படுத்த படுக்கையாய் கிடக்கும் மனிதன், இறப்பை எதிர்கொள்ளும் நொடிகளுக்கு முன் இருக்கும் சில காலம் வரை அவனுக்கு நடக்கும் மனப்போராட்டமும், ஒருகட்டத்தில் மரணம் அவனை சுவீகரிக்க கையாலாகத்தனத்துடன், அதனை எதிர்கொள்ள பயந்து ஆனால் வேறு வழியின்றி மரணத்தின் பிடிக்குள் இழுத்துச்செல்லப்படும் மனிதனின் கதை.

இத்தொகுப்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுள்ள ஒவ்வொரு கதையும், ஒவ்வொரு உணர்வை அழுத்தமாக பதிவு செய்கிறது. மொழியும் நடையும், கதையை கொண்டு செல்கிறது என்றாலும் சில கதைகளில் நடை தொய்வாகவும் இருக்கிறது. சாமத்தில் முனகும் கதை வீரியமான கதை என்றாலும் அது தீவிர இலக்கிய வாசகர்களுக்காகவே எழுதப்பட்டது போல தோன்றியது. பிணவாடை கதையும் இதே உணர்வை ஏற்படுத்தியது. எளிய கதையை  அடர்த்தியான மொழி நடைக்குள் புதைத்து வைத்தது போன்ற உணர்வு.. மற்றபடி பல்வேறு உணர்வுகளை, பல்வேறு கதாப்பாத்திரங்கள் மூலம் அழகாக பதிவு செய்திருக்கும் விதம் வாசிப்பவர்களை பொறுத்து பல்வேறு சுவைகளையும், பல்வேறு கோணங்களையும் முன் வைக்கும் ஒரு தொகுப்பு..

நாற்பதின் தொடக்கம்

முன்னுச்சியிலும் காதோரத்திலும் நரை
அரும்ப தொடங்கி விட்டது.
முகத்தின் பொலிவும் மெல்ல மங்குகிறது
எப்போது வேண்டுமானாலும் வருவேன்
என் இஷ்டத்துக்கு கொட்டி தீர்ப்பேன்
முடிந்தால் கட்டுப்படுத்திப் பார் என சவால் விடுகிறது
மாதாந்திர உதிரப் போக்கு

உணர்வுகளை மேலும் கீழும் நகர்த்தி
சூறாவளியாய் சுழன்று
சந்தோஷத்தின் உச்சத்துக்கும்
துயரத்தின் விளிம்புக்கும்
வெறுமையின் சூனியத்துக்கும்
அடுத்தடுத்து பயணித்து
ஆட்டம் காட்டுகிறது மனம்

வலியில் துவண்டு விழும்
உடலை கோர்க்கும் வலிமையை
சிதறடித்து கைகொட்டி சிரிக்கிறது வயது.
மனதின் வேகத்துக்கு ஈடுகொடுக்காமல்
இழுத்தடிக்கிறது இயலாமை
நாற்பதின் ஆரம்பத்தை
அழுந்த பதிவு செய்கிறது காலம்..

வலியில் துவண்டு சரியலாம்
உணர்வுகளின் கண்ணாமூச்சி ஆட்டத்தில்
இழப்பது அறியாமல் இழக்க நேரிடலாம்
வீழ்ந்தாலும் இழந்தாலும்
வீறு கொண்டு எழ தைரியமுண்டு
வெல்லும் ஆற்றலை வளர்க்க
நெஞ்சில் உரமுண்டு.

இதோ மனக்கண்ணில் விரிகிறது
என் பிரபஞ்சம்
பாலினம் கடந்து கைகுலுக்குகிறேன்.
தனித்து பயணிக்க பழகுகிறேன்
குடும்பத்துக்குள் முடக்கிய சிறகுகளை
மெல்ல மெல்ல சீர் செய்கிறேன்.
எனக்கான வெளியை தேடி
பறக்க ஆயுத்தமாகிறேன்.

நரை சிறகுக்கு அழகு சேர்க்கிறது
கைக்குலுக்கும் கரங்கள்
வலுசேர்க்கிறது என் உலகுக்கு
உடலின் தளைகள் அறுபட
ஆசுவாசம் அதிகமாகிறது
எனக்கே எனக்கான உலகு
கை நீட்டி வரவேற்க
கம்பீரமான புன்னகையோடு
பயணப்பட ஆயுத்தமாகிறேன்.......

பதினொரு நிமிடங்கள் - பாவ்லோ கொய்லோ

பதினொரு நிமிடங்கள் (லெவன் மினிட்ஸ் - Eleven Minutes) - பாவ்லோ கொய்லோ (Paulo Coelho)-வின் புத்தகம். தமிழில் க.சுப்ரமணியன் எதிர் வெளியீடு.

விபச்சாத்தை தனது தொழிலாக செய்த மரியா என்ற பெண்ணின் கதையை பேசுகிறது நாவல். பிரேசிலில் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பிறந்து மரியாவுக்கு புரியாத வயதில் ஒரு காதல் வருகிறது. ஆனால் அது தோல்வியில் முடிய காதல் குறித்த ஏக கற்பனையில் இருந்த மரியா அந்த வலியால் துவண்டு போகிறாள்.  ஆனாலும் உண்மையான காதலுக்கு ஏங்குகிறாள். பள்ளி படிப்பு முடிந்தவுடன் அந்த கிராமத்திலேயே ஒரு கடைக்கு வேலைக்கு போகிறாள். அவள் அழகில் மயங்கும் அந்த கடை முதலாளி அவளை காதலிக்கிறான். ஆனால் அவள் கனவோ நகரத்துக்கு செல்ல வேண்டும் என்று இருக்கிறது.

ஓரளவு பணம் சேர்த்து பக்கத்தில் இருக்கும் ரியோ நகரத்தை நான்கு நாட்கள் சுற்றி பார்க்க செல்கிறாள். அவளிடம் நல்ல உடையோ, செருப்போ கூட இல்லை. இவளிடம் இருக்கும் அரத பழசான ஒரு நீச்சலுடையில் குளிக்க இவளின் அழகை வைத்து நல்ல வியாபாரம் செய்யலாம் என நினைக்குமொருவன் இவளை ஜெனீவாவுக்கு கூட்டி செல்கிறான். அங்கு காபரே டான்ஸராக ஒப்பந்த ஆளாக இவள் வேலை செய்ய நகர வாழ்க்கை இவள் நினைத்தது போல சந்தோசமாக இல்லை. டான்ஸராக போதிய பணம் சம்பாரிக்க முடியாது என்பதை உணர்ந்து ஊருக்கு செல்ல முடிவெடுக்கிறாள். ஆனால் ஒப்பந்தத்தால் அங்கேயே தங்க நிர்பந்தம்.

சில நாளிலேயே சந்திக்கும் ஒருவன் மூலம் இவளை ஜெனீவாவுக்கு அழைத்து வந்தவனை வழக்கு போடுவேன் என மிரட்டி கொஞ்சம் பணத்துடன் அவன் விடுதியிலிருந்து வெளியேறுகிறாள். பெரிய மாடலாக வர முயற்சிக்க ஆனால் பணம் சம்பாரிக்கும் நிர்பந்தம் இவளை விபச்சாரியாக மாற்றுகிறது.

பல ஆண்களை சந்தித்தாலும், பாலுறவை ஒரு தொழிலாக வாடிக்கையாளரை திருப்திபடுத்த என்னவெல்லாம் செய்யலாம் அதன் மூலம் அதிகம் பணம் சம்பாரிப்பது என்கிற ரீதியிலேயே சிந்திக்கிறாள். பாலுறவு அவளை பொறுத்தவரை விருப்பு வெறுப்பெல்லாம் கடந்த ஒன்றாக தான் பார்க்கிறாள். அவள் ஆசை எல்லாம் கொஞ்சம் பணத்துடன் பிரேசில் சென்று பண்ணை ஒன்று, வீடு, அம்மா அப்பாவுடன் என்பதாக குறிப்பிட்ட காலத்துக்குள் சம்பாரிக்க வேண்டிய பணம் ஒன்றே லட்சியமாக இருக்கிறது.

ஓரளவு பணம் சம்பாரித்து ஊருக்கு திரும்ப முடிவெடுக்கும் நேரம் வரும் போது இரண்டு ஆண்களை சந்திக்கிறாள். இருவராலும் பெரிதும் ஈர்க்கப்படுகிறாள். அதில் ஒருவன் ஓவியன், மற்றொருவன் சாடிஸ்ட். சாடிஸ்ட் மூலம் அவள் காணும் உலகை, வலியின் மூலம் உணரும் உணர்வை தான் உச்சம் என்று நினைக்க ஓவியன் அது இல்லை உண்மையான வலி எது என்பதை அவளை உணர வைக்கிறான். வோட்காவின் துணையுடன் அடையும் உச்சத்தை கேள்விக்குள்ளாக்கும் ஓவியன், அவளுக்கு வேறு விதத்தில் உச்சம் காட்டுகிறான். ஓவியன் , சாடிஸ்ட் இருவரின் மூலமும் இரு வேறு அனுபவங்களை பெறுகிறாள் மரியா. வீனஸ் இன் ஃபர் கதையின் சில இடங்க்ளை மேற்கோடிட்டு காட்டி சாடிஸ்ட் கூறும் வார்த்தைகளும் உண்மைக்கு பக்கத்திலேயே இருக்கிறது உண்மையைவிட கவர்ச்சிகரமாக. 

ஒவியனை காதலித்தாலும், ஒரு அவ நம்பிக்கையிலேயே இருக்கிறாள். மரியாவின் அகப்போராட்டங்களும், பாலுறவு குறித்து ஆசிரியர் எழுதியிருப்பது எல்லாம் வார்த்தைகளில் கூற முடியாது. ஓஷோவின் சாயல் கொய்லாவிடம் இருந்தாலும் உணர்வுகளை சொல்லியிருக்கும் விதத்தில் தனித்து தெரிகிறார் பாவ்லோ.

பெண்ணின் உச்ச கட்டத்தை ஆராய்ச்சிக்கெல்லாம் உட்படுத்தாமல், வேறு விதமாக அதன் மூலம் ஆன்மாவின் இருப்பை உணர செய்யும் முறையை மரியாவின் மூலம் நுணுக்கமாக ஆசிரியர் வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார். என்ன அறிவு தளத்தில் உச்சமாக சுதந்திரத்தை விரும்பினாலும், அதை பிறருக்கு கொடுக்க நினைத்தாலும், பொறாமை உட்பட அனைத்து உணர்வுகளையும் எதிர்கொள்ளும் இடத்தில் பெண்மையின் உணர்வுகளை அழகாக பிரதிபலிக்கிறார். அறிவாக சிந்தித்து காதல் வலி கொடுக்கும், சுதந்திரத்தை பறிக்கும் அந்த இனிக்கும் உறவு அலுத்துப்போகும்  என்று பலவற்றையும் குழப்பிக்கொள்ளும் மரியா ஓவியனை பிரிய நினைத்து அவனை விட்டு பிரேஸிலுக்கு விமானம் ஏறுகிறாள். ஆனால் இன்னொரு பக்கம் அவனுடன் இருக்க ஏங்கி கொண்டு தன்னை வந்து தடுத்து அணைத்து கூட்டி செல்ல மாட்டானா என்று ஏங்கியவாறே ஒரு இரண்டாம் கட்ட மனநிலையில் பயணிக்கிறாள். அவள் தடுமாற்றத்திலும், எதிர்பார்ப்பிலும் அனைத்து பெண்களின் உணர்வுகளையும் வெளிப்படுத்துகிறார். ஓவியனுடனான பாலுறுவு உச்சத்தின்  மூலம் ஆன்ம சந்திப்பை நிகழ்த்தி இருந்தாலும் சினிமா பாணியில் காதலை எதிர்பார்க்கும் அவள் மனதை அதை நிறைவேற்றி ஆச்சரியப்படுத்தும் ஓவியன் என்று நிறைவான முடிவு.

பாலுறவின் வலி, இழப்பு , மேன்மை என்று அனைத்து நுணுக்கங்களையும், பெண்ணின் நுட்பமான அகச்சிக்கலையும், உடல் சிக்கலையும் முற்றிலும் மாறுபட்ட கோணத்தில் பேசுகிறது நூல். நூலகரகராகவும், மரியாவின் ஒரே தோழியாகவும் வரும் பெண்ணுக்கும் மரியாவுக்குமிடையேவான பாலுறவு குறித்த உரையாடல்கள் மூலம் பெண்களின் பிரச்சனைகளை அலசி இருக்கும் விதம் அருமை.   பாலுறவின் புனிதத்தை ஓஷோவின் காமத்திலிருந்து கடவுளுக்கு பின்  புத்தகத்துக்கு பின் கிட்டதட்ட அதே கருத்தையொட்டி இருக்கும் பதினொரு நிமிடங்கள் பாலுறவு குறித்தான தெளிவான புரிதலை தருகிறது.

ஆசிரியர் சில இடங்களில் அதிகமாக சில உணர்வுகளை குழப்பியிருப்பது போல தோன்றினாலும் இதில் கூறப்பட்டிருக்கும் பாலுறவு குறித்த பார்வைகளும், மரியாவின் தன்னை கண்டடைய எடுக்கும் முயற்சியும், அவளின் துணிவும், சிந்தனை குழப்பமும் அதற்கு விடை தேடும் விதமும் , சுதந்திர உணர்வும் அனைத்தையும் தொடர்புபடுத்தி கூறப்பட்டிருக்கும் விதமும் புத்தகத்தை ஒரே மூச்சில் வாசிக்க தூண்டும்.  

ஜப்பானிய சிறுகதை - தினம் நகரும் சிறுநீரக வடிவக்கல்

 தினம் நகரும் சிறுநீரக வடிவக்கல் – ஹருகி முரகாமி ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு – ஜே ரூபின் தமிழில் ஸ்ரீதர்ரங்கராஜ்

“ஒரு ஆண் தன் வாழ்நாளில் சந்திக்கும் பெண்களில் மூன்றுபேர் மட்டுமே அவனுக்கு அர்த்தமுள்ள உறவாக, முக்கியமானவர்களாக இருப்பார்கள், அதற்கு அதிகமும் இல்லை, குறைவாகவும் இல்லை” என்று பதின்பருவத்தில் இருக்கும் மகன் ஜூன்பேக்கு அவன் தந்தை கூறுகிறார். தந்தை மீது அளவு கடந்த நேசம் இல்லை எனும்போதும் அவரின் அந்த வார்த்தை ஆழமாக ஜூன்பே மனதில் பதிந்து விடுகிறது.

ஜூன்பே பதினெட்டாவது வயதில் வீட்டை விட்டு வெளியேறுகிறான். நிறைய பெண்களை சந்திக்கிறான். அதில் ஒருவள் மீது அதிகம் ஈர்க்கப்படுகிறான். அவள் தான் அந்த மூன்று பெண்களில் ஒருவள் என்று  முடிவு செய்யும் அவன் அவளிடம் காதலிப்பதை சொல்லும் முன் அவள் இவனிடம் இருந்து விலகி விடுகிறாள். அவளை தனது மனதிலிருந்து நீக்க பெரும் போராடத்தை சந்திக்கிறான் ஜூன்பே.

அதன்பிறகு ஒவ்வொரு புதிய பெண்ணைச் சந்திக்கும்போதும் அவன் தன்னையே கேட்டுக் கொள்கிறான் இந்தப்பெண் எனக்கு அர்த்தமுள்ள உறவாக இருப்பாளா? என்ற கேள்வி அவன் மனதை ஊசலாடவைக்கும். தனக்கு இன்னும் இரண்டு வாய்ப்புகளே இருப்பதால் கவனமாக பெண்களை தேர்ந்தெடுக்க முடிவு செய்கிறான். மேலும் முதல் பெண்ணின் விலகல் கொடுத்த வலி மீண்டும் ஏற்படாமல் இருக்க தன்னை தயார் செய்து கொள்கிறான்.

நிறையப் பெண்களுடன் பலவீனமான உறவுகளை ஏற்படுத்திக் கொள்வதும் பிறகு விலகுவதும் வாழ்க்கை முறையாக்குகிறான். ///ஒரு பெண்ணுடன் பழகி ஆராய்வதும் பிறகு குறிப்பிட்ட தருணத்தில் அந்த உறவு தன்னளவில் தானாக பலவீனப்பட்டு விலகுவதுமாக இருந்தது. ஆனால் எந்த உறவும் பிரச்சனையிலோ அல்லது சண்டையிலோ முடிந்ததில்லை. ஏனெனில், அவன் விலகுவதற்குக் கடினமான பெண்களைத் தேர்வதில்லை. ///

பட்டப்படிப்பை முடித்து வெளியில் வரும்போது அவன் தந்தையுடன் ஏற்பட்ட கடுமையான விவாதத்தால் அவருடனான உறவை முறித்துக்கொள்கிறான். ஆனால் அவரின் ‘மூன்று பெண்கள்’ விதி, அதன் அடிப்படை சரியாக விளக்கப்படாவிட்டாலும் கூட, அவனுள் விடாப்பிடியாக பிடித்து கொண்டிருக்கிறது.

அதன் பிறகு எழுத்தாளராகி சில கதைகள் எழுதுகிறான். அப்போது அவனது முப்பத்தி ஒரு வயதில் அவனை விட ஐந்து வயது மூத்த பெண்  கிர்ரீ என்பவளை சந்திக்கிறான். அவள் பால் ஈர்க்கப்படுகிறான். அவளுடன் நெருங்கி பழகுகிறான். அவளும் இவனை விரும்புகிறாள். இருவரும் உறவு கொள்கிறார்கள். ஆனால் அவள் உறவு கொண்ட மறுநாள் அதிகாலை இவன் கண் விழிக்கும் முன்னே எழுந்து சென்றுவிடுவாள் ..நான் என்ன வேலை செய்கிறேன் என்பதை நீங்களே கண்டுபிடியுங்கள் என்று அவன் யூகத்துக்கே விட்டுவிடுவாள்.

இருவரின் உறவும் தொடர்கிறது. ஜூன்பே அவளை நேசிக்க் தொடங்குகிறான். ஒரு நாள் உறவு முடிந்து உரையாடல் நடக்கிறது. அப்போது நீ வேறு ஒரு பெண்ணை விரும்புகிறாய் தானே என்கிறாள் . ஆமாம் என்கிறான். பிறகு நீளும் உரையாடலில் கிர்ரீ , “உன்னை எனக்கு மிகவும் பிடித்திருக்கிறது ஜுன்பே. நீ என்னைக் கவர்கிறாய், நாம் இவ்வாறு இருக்கும்போது சந்தோஷமாகவும் அமைதியாகவும் உணர்கிறேன். ஆனால் அதன் அர்த்தம் நான் இதை தொடர விரும்புகிறேன் என்பதல்ல என்கிறாள்.

அவன் தலைகோதிவிட்டு கொண்டே ஏன் தொடர விரும்பவில்லையா என்கிறான்

“என்னால் ஒரு முழுமையான உறவில் அன்றாடம் உழல முடியாது. உன்னுடன் மட்டும் என்றல்ல: யாருடனும், நான் இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறேனோ அதில் முழுமையாக ஈடுபட விரும்புகிறேன். நான் யாருடனாவது வாழ்ந்து கொண்டிருந்தால் – யாருடனாவது உணர்வுபூர்வமான பிணைப்பிலிருந்தால் – என்னால் அதைச் செய்ய முடியாது போகலாம். எனவே இது எப்படியிருக்கிறதோ அப்படியே இருக்கட்டும் என நான் விரும்புகிறேன்”

ஜுன்பே சில வினாடிகள் யோசித்து, “நீ உன் கவனம் சிதறுவதை விரும்பவில்லையா?”

“ஆமாம், அதேதான்”

“உன் கவனம் சிதறினால், உன் சமநிலை குலையலாம், அது உன் முன்னேற்றத்திற்குத் தடையாகலாம்.”

”மிகச்சரி.”

”எனவே அந்த ஆபத்தைத் தவிர்க்க நீ யாருடனும் வாழ விரும்பவில்லை.”

அவள் தலையசைத்து, “குறைந்தபட்சம் இந்தத் தொழிலில் இருக்கும் வரை”

”ஆனால் அது என்ன வேலை என்று சொல்லமாட்டாய்”

”ஊகித்துச் சொல்”

என்று சொல்கிறாள். ஆனால் கடைசி வரை அவனால் அவள் செய்யும் வேலையை ஊகிக்கவே முடியவில்லை.

அப்போது ஒரு சிறுகதை எழுதி பாதியில் முடிக்க முடியாமல் திணறிக்கொண்டிருப்பதை பற்றி ஜூன்பே அவளிடம் சொல்கிறான். கதையை பற்றி அவளிடம் பேச பேச அவன் திணறிக்கொண்டிருந்த இடத்தில் இருந்து  கதை நகர ஆரம்பித்து விடுகிறது. கதை தன்னை தானே எழுதிக்கொள்கிறது என்கிறார் ஆசிரியர்.

அந்த கதை ஒரு  பெண் மருத்துவர் கோடை விடுமுறைக்காக சுற்றுலா செல்லும் போது ஒரு அழகிய சிறுநீரக வடிவ கல்லை பார்க்கிறாள். அதை எடுத்து வந்து மேஜையில் வைக்கிறாள். அது பேப்பர் வெயிட் போல பயன்படுத்துகிறாள். இரவு அவள் வைத்து செல்லும் இடத்தில் இல்லாமல் மறுநாள் காலை அந்த கல் வேறு ஒரு இடத்தில் இருக்கும். இது அவளை ஆச்சரியப்படுத்துகிறது இத்துடன் நிறுத்தியிருந்த கதையை கிர்ரீயுடன் பேச ஆரம்பித்த பின் கதையை பற்றிய சிந்தனை ஆக்ரமிக்கிறது.

அவள் சென்ற பின் தொடர்ந்து ஐந்து நாட்கள் கதை எழுதுகிறான். இவனது கவனம் கதையிலேயே இர்க்கிறது. எழுத தொடங்கும் போது கதை வேறு தளம் நோக்கி நகர தொடங்குகிறது.  கதையில் அந்த மருத்துவரின் சிந்தனை கல்லை சுற்றியே போக மற்ற எல்லாவற்றிலிருந்தும் ஒதுங்குகிறாள். மெல்ல மெல்ல புற உலகிலிருந்து அந்த கல் அவளை பிரிக்கிறது. பின் சட்டென கல் உணர்த்துவது எதை என்பதை உணருகிறாள். பின்னர் அந்த கல்லை ஆழ்கடலுக்குள் தூக்கி எறிந்து வந்துவிடுகிறாள்.

அவள் வாழ்வின் புதிய ஆரம்பம் அது. அந்தக்கல்லை எறிந்ததும் அவளுக்குள் ஒரு மலர்ச்சி உண்டாகிறது. அடுத்த நாள் மருத்துவமனைக்குச் செல்கையில் அந்தக்கல் அவள் மேசையில் அவளுக்காகக் காத்திருக்கிறது. அது எப்போதும் எங்கே இருக்குமோ சரியாக அதே இடத்தில் என்று எழுதி கதையை முடிக்கிறான். முடித்தவுடன் அதை கிர்ரீயிடம் பகிர நினைத்து அவளை அழைக்கிறான். ஆனால் அவள் தொலைபேசி இணைப்பு துண்டிக்கப்பட்டிருக்கிறது. 

அதன் பின் இவன் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் அவளை தொடர்பு கொள்ளவேமுடியவில்லை. அந்த சிறுகதை பிரசுரமாகிறது. அதை படித்தால் தன்னை தேடி வருவாள், தொடர்பு கொள்வாள் என்று எதிர்பார்க்கிறான். ஆனால் அவள் முற்றிலுமாக விலகிவிடுகிறாள்.

கிர்ரீயின் விலகல் அவன் எதிர்பார்த்ததைவிட அதிகமான வேதனையை அவனுக்கு தருகிறது.  அவனுக்கு விருப்பமான இசையோ அல்லது அவன் விரும்பும் எழுத்தாளர்களின் புதிய புத்தகங்களோ அவனை அமைதிப்படுத்தவில்லை.

அதன்பிறகு எதேச்சையாக வானொலியில் அவள் குரலை கேட்கிறான். அது அவள் குரல் என்று அடையாளம் கண்டு பிடிக்கும் போது அவள் ஒரு நேர்காணலில் தன்னை பற்றி சொல்கிறாள். ஆண்கள் செய்யும் ஒரு சாகச வேலை அவளை ஈர்க்க அதை விருப்பத்துடன் அவள் செய்வதை பற்றிய பேட்டி. அந்த பேட்டியில் அவள் தன் மன ஓட்டங்களை சொல்கிறாள். அவளின் காதல் அவள் வேலையில் உள்ளதை சொல்கிறாள். அவளுக்கும் அவள் ஆசையான தொழிலுக்குமிடையில் யாரும் வரமுடியாது என்று சொல்லும் போது பொறாமையாக உணர்கிறான். ஆனால் எப்படி பொறாமைப்பட முடியும் என்று அமைதி கொள்கிறான்.

ஜுன்பே பலமாதங்கள் கிர்ரீ தன்னைத் தொடர்பு கொள்வதற்காகக் காத்திருக்கிறான், அவளிடம் பேசுவதற்கென்று அவனிடம் நிறைய விஷயங்கள் இருந்தன, நகரும் சிறுநீரக வடிவக்கல் உட்பட. ஆனால் எந்த அழைப்பும் வரவில்லை, அவனின் அழைப்புகளும் அவளிடம் சேரவில்லை. மற்ற பெண்களின் உறவை ஜூன்பே எப்படித் துண்டித்துக் கொண்டானோ அப்படி அவள் அழகாக துண்டித்து கொண்டதாக நினைக்கிறான். உறவு முடிந்துவிட்டதோ என மருகுகிறான். பின் மீண்டும் ஆறு மாதம் காத்திருக்க முடிவு செய்கிறான். அப்போது சிறுகதைகளாக எழுதி குவிக்கிறான்.

ஜுன்பே அவளின் வார்த்தைகளை அடிக்கடி நினைத்துக்கொள்வான், வேறு எந்தப்பெண்ணிடமும் உருவாகாத ஒரு உணர்ச்சி, ஆழமான உணர்ச்சி, தெளிவான கனமான உணர்ச்சி. இன்னமும் ஜுன்பேவால் அது என்னவென்று புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை, குறைந்தபட்சம் எதனோடும் மாற்றிக்கொள்ள முடியாத உணர்ச்சி. கிர்ரீயை அவன் மீண்டும் சந்திக்காமலே போய்விட்டாலும்கூட, இது அவனோடு எப்போதும் இருக்கும். உடலின் ஏதோவொரு மூலையில் – எலும்புகளின் மஜ்ஜைகளுக்குள்ளாக – அவளின் இருப்பில்லாததை உணர்வான். வருட முடிவில் ஜுன்பே தன் மனதைத் தேற்றிக்கொள்கிறான்.

அவளைப் பட்டியலில் இரண்டாவதாக வைத்துக்கொண்டான், அர்த்தமுள்ள உறவை அளித்த மற்றொரு பெண். இரண்டாவது தோல்வி. இன்னமும் ஒன்றுதான் மீதமிருக்கிறது, ஆனால் இப்போது பயமேதுமில்லை. எண்கள் முக்கியமில்லை, இந்த வரிசைக்கும் அர்த்தமேதுமில்லை. இப்போது அவனுக்குத் தெரிந்துவிட்டது, மற்றொருவரை விரும்பி மனதால் முழுமையாக ஏற்றுக்கொள்வதுதான் முக்கியம், அதுவே முதலும் கடைசியுமாக இருக்க வேண்டும் என்று உணர்கிறான்.

ஒரு நாள் காலையில் அந்தப் பெண்மருத்துவர் தன் மேசையில் சிறுநீரகவடிவக்கல் இல்லாததைக் கவனிக்கிறாள். அவளுக்குத் தெரியும்,  அது மீண்டும் திரும்பி வரப்போவதில்லை.

இதில் சிறுநீரகக்கல் அந்த ஆசிரியரா ஜூன்பேவா ? இல்லை கிர்ரீயா?